شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 تحلیل پایگاههای راهنمایی و رانندگی و تأثیر آن در احساس امنیت گردشگری درحوزه غرب گیلان

قسمتی از متن پایان نامه :

بقعه ی پیر موذنان، صوفیان ده صومعه سرا

رابینو در سال 1294 ه.ش درمورد ی این بقعه چنین می نویسد:

“زیارتگاه پیر موذنان در آن جا واقع می باشد. متولی این مقبره ار اعقاب شخصی به نام پیر محمد موذنان می باشد، بر طبق اسناد و فرمان های قدیمی، منطقه ی وسیعی وقف این محل بود که عبارتست از: جوکی، سفید لیزار،کفته رود، تورخاله، نیزار، نمکهان، لیه خاله و پازکی پشت. یکی از این فرمان ها به تاریخ محرم سال 939 ه.ش (33-1532م) نوشته شده و به مهر مظفر سلطان، حاکم بیه پس، مهمور می باشد و در آن کلمات زیر دیده می گردد: الله تعالی الحکیم المنان الموید القادر السلطان المظفر ابوالمظفر.”

دو فرمان دیگر، یکی متعلق به شاه عباس دوم می باشد که به تاریخ 1052 هجری(43-1642 م)نوشته شده و دیگری مربوط به شاه تهماسب دوم می باشد که در 1137 هجری(30-1734م)نوشته شده و دارای مهر فرمانده کل امپراتریس آن می باشد.نام اصلی این عارف وارسته پیر محمد موذن یا پیر محمد موذنان می باشد که از عرفای نیمه ی اول سده ی دهم هجری بوده و حدود سال 939 ه.ق وفات کرده می باشد. زیارتگاه او زیارتگاه‎های مورد علاقه ی مردم تولم می باشد.

 

محوطه تاریخی هفت دغنان

محوطه تاریخی هفت دغنان در استان گیلان، شهرستان صومعه‌سرا، بخش مرکزی، دهستان ضیابر و روستای بهمبر قرار دارد. این شهر قدیمی و تاریخی که به گفته باستان‌شناسان حداقل ۱۲۰۰ سال قدمت دارد در منطقه گسکر صومعه سرا قرار دارد و در گذشته مرکز حکومت گسکرات بوده می باشد. ویرانه‌ها و خرابه‌های به جا مانده شهر تاریخی هفت دغنان نشان از یک منطقه باستانی دارد. در سال 1382 باستان ‌شناسان بقایایی از یک گورستان دوره اسلامی را در آن شناسایی کردند. در این گورستان، اجساد به صورت نامنظم دفن شده بودند که بنا بر فرضیه باستان‌شناسان این امر به دلیل وقوع حادثه‌ای همچون زلزله، بیماری یا جنگ اتفاق افتاده می باشد.در سال ۱۳۸۲ بخشی از این منطقه که در حدود 60 هکتار بود و بقایای یک شهر تاریخی را در برداشت، در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. بعضی عقیده دارند این شهر مرکز گسکر بوده که تا چند سال قبل به گسکرات شهرت داشته و در میان دهستان خوشابر و شاندرمن و شهر ماسال و مرداب انزلی قرار گرفته می باشد. در حدود نیمی از جنگل هفت دغنان را آثار ویرانه‌های باروی شهر، حمام‌ها، پل‌ها، معابر، مساکن و تپه‌های باستانی پوشانده می باشد. این شهر تاریخی در سال ۱۳۸۵ توسط کارشناسان سازمان میراث فرهنگی مورد کاوش قرار گرفت. آنها بقایایی از سه پل خشتی، دو حمام قدیمی، دیوارهای دفاعی یک قلعه تاریخی و بخش منتهی و مسکونی و همچنین جاده‌های سنگفرش این شهر تاریخی را شناسایی کردند.این محوطه بقایایی از یک شهر وسیع دوره اسلامی می باشد، که امروزه در میان پوشش گیاهی انبوه از چشم دور مانده می باشد. در چشم‌اندازهای این محوطه آثاری از برجستگی‌های مربوط به ابنیه قدیمی که پوشیده از گیاهان و درختچه‌های جنگلی می باشد دیده می گردد که احتمالا بقایای آثار معماری این شهر تاریخی می باشد.در این بین سازه‌هایی از بقایای سه پل خشتی که بر روی رودخانه های بهمبر، ساخته شده نظاره می گردد. همچنین بقایایی از سازه‌ای که در نزد اهالی منطقه به حمام هفت دغنان شهرت دارد، از همه بهتر باقی مانده و جزئیات معماری آن قابل تشخیص می باشد.این منطقه تاریخی تا زمان فتحعلی‌شاه قاجار منطقه وسیع گسکر شامل زمین‌های گسکر و خاک ماســال، شــانــدرمن و تالــش دولاب می‌گردید و مرکز حکومت این سرزمین حاصلخیز شهر گسکر یا گوراب بود که همان هفت دغنان امروزی به شمار می رود و آثار تاریخی آن نیز در زیــر ریشه‌های درختان جنگلی منطقه هفت دغنان مدفون شده بودند. محوطه تاریخی هفت دغنان در سال 1382 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره 9942 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  1. پایگاههای راهنمایی رانندگی به چه اندازه می توانند در افزایش تعداد گردشگر حوزه غرب گیلان موثر باشند؟
  2. آیا پایگاههای راهنمایی و رانندگی در امنیت گردشگری حوزه غرب گیلان تأثیر دارند؟
  3. احساس امنیت در گردشگری چگونه می تواند باعث رونق این صنعت در حوزه غرب گیلان گردد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه