مطالعه تأثیر سیاست های بهسازی شهری در تغییر و تحولات کالبدی شهر ماسوله

قسمتی از متن پایان نامه :

1-1-1: ترقی گرایان

متفکران شهرساز ترقی گرا مقهور آینده اند و بهره گیری از امکانات تکنولوژیگی حاصل از پیشرفت علم و فن را راهحل تمامی معضلات شهری میدانند. طرح شهر ترقیگرا نه تنها به جایگاه مکانی پایبند نمیماند، بلکه الزامات سنتی و فرهنگ بومی را نیز نادیده میگیرد. ترقیگرایان هدف از اقدامات بهسازی و نوسازی شهری را اکثراً ارتقای سطح سلامت و بهداشت شهر میدانند. در نظر داشتن بهداشت و فضای سبز شهری بیشتر در شهر، شهرسازان ترقیگرا را بر آن داشته تا در فضاهای قدیمی بسته به مقصود بهداشت و سلامت متراکمسازی یا تجمیعسازی کنند. ترقیگرایان به علت نوگراییشان، به زیباییهای نوگرایانه توجه دارند. به هنگام نوسازی و بازسازی شهرهای قدیم، هیچ چیز غیر از راهها را حفظ نمیکنند و عملاً شهرسازی چاقویی یا بلدوزری را رواج میدهند. در نقد این الگو میتوان گفت این الگو جوی نمایشی ایجاد می ‌کند. در حقیقت اقدامات ترقیگرایان بیشتر بازسازی بدون در نظر داشتن تاریخ و فرهنگ گذشته می باشد. (شماعی و پوراحمد، 1390، 133-135)

1-1-2: کارکردگرایی

براساس دیدگاه کارکردگرایی، برنامه ریزی بافت قدیم از طریق ساماندهی کالبدی – فضایی فعالیتهای مختلف شهر به مقصود افزایش کارآیی شهر و جلوگیری از بروز بی نظمی و آشفتگی در نظام کالبدی شهر صورت میگیرد. بدیهی ایت این رویکرد به نقشزمینیهای شهری، ضرورتاً به نوعی توجه ایستا و یک جانبه می انجامد و ابعاد تاریخی، حقوقی، اجتماعی و فرهنگی مربوط به شرایط بهره گیری از زمینی شهری را در شهرهای مختلف به گونه واقعی کمتر مورد توجه قرار میدهد. این نقیصه موضوعی می باشد که در چند دهه اخیر، از جهتهای گوناگون مورد انتقادهای جدی و بازنگری اساسی قرار گرفته می باشد. از نظر کارکرد گراها، بهسازی و نوسازی بایستی در راستای توسعه اقتصادی و کارکردی شهر کوشش کند. تعیین سرانههای شهری مانند سرانههای بافت قدیم و واگذاری کارکردهای جدید اقتصادی – اجتماعی به عناصر شهری قدیمی وسیلهای برای افزایش کارآیی شهر و سازماندهی فضایی فعالیتهای مختلف و جلوگیری از بروز آشفتگی و بی سازمانی در نظام کارکردی شهر می باشد. (منبع قبلی،163)

1-1-3: ساختارگرایی

در دهه 1970 پارادایم ساختارگرایی در علوم مختلف مانند جغرافیا، شهرسازی به شکل گستردهسطحی شده در این دهه برای نخستین بار دیوید ها روی این پارادایم مسائل گتوها را که با اقتصاد و سیاست زمین شهری در ارتباط بود مورد مطالعه قرار داد. این مکتب در شهرسازی بعد از جنبش چشم انداز و سیمای مطرح شده می باشد. این مکتب به علت عدم توجه کافی به شبکه ارتباطی به عنوان اتصال دهنده کالبد شهر مطرح شده می باشد. بر این اساس از نظر ساختارگرایان در فرایند بهسازی و نوسازی شهری بایستی به موارد زیر توجهی خاص داشت:

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  • ساختارگرایان برای فضاهای شهری، به ویژه ساختارهای اقتصادی شهر ارزش بسیاری قائلاند.
  • آنها بر طراحی شبکههای ارتباطی در مقیاس کلان به عنوان عنصر اتصال دهنده و استخوانبندی شده تاکید دارند؛
  • آنها به کلیت شهر به عنوان ساختاری که از قوانین و اصول کلیت تبعیت می ‌کند توجه می ‌کند.
  • بهسازی و نوسازی ساختار کالبدی- فضایی در مجموعههای شهری و نه فقط تک بناهای شهر می باشد؛
  • ایدئولوژیها و نظامهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی سرنوشت و کیفیت زندگی مردم مانند ساختار شهری را تعیین می ‌کند.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  1. بازیابی ارزش‌های فرهنگی ـ تاریخی و ارتقاء هویت شهری.
  2. حفظ سرمایه های شهری(میراث درون بافت ها)
  3. مقاوم سازی ابنیه در برابر بلایای طبیعی مانند سیل و زلزله
  4. زیبا سازی محیط و حفظ ساختار سنتی.
  5. طرفداری، مراقبت،نگهداری، حفاظت، احیاء استحکام بخشی و تعمیر.
  6. افزایش کارایی و بهره وری، باز گرداندن حیات شهری به بافت.

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه